Professor P.K. Ravindranath: The veteran journalist-writer-editor-teacher gone to glory

Professor P.K. Ravindranath

Veteran journalist, writer, editor, columnist, teacher and activist Professor P.K. Ravindranath died on Monday, 18^th February, 2013 at his residence in Kala Nagar, Bandra East, 44, Patrakar Colony, Mumbai, at 5:00 pm.  He was 86 and is survived by his wife Tara and three children Jayesh, Anuja and Naresh.

Prof. Ravindranath fell off his bed the previous night and thereafter he was unconscious. He was suffering from throat cancer since last few months and was fed liquid food through tube. Therefore, medical experts advised not to shift him to hospital immediately and kept under observation. The end came the following day suddenly in the evening. I was at his bedside when he breathed his last.

His relatives, former colleagues, friends, disciples, well-wishers, students, writers, journalists, editors, publishers, bureaucrats and people from all walks of life paid tributes to Prof. P.K. Ravindranath on Monday evening and the following day between 12.00 pm and 2.00 pm.  There was no cremation and traditional last rites function. As per his will, his eyes were donated to the Eye Bank, skin to Skin Bank and body to J.J. Medical College, Mumbai.

In his condolence message Governor of Maharashtra K. Sankaranarayanan said, “He was one of the finest and well-read persons I met after coming to Maharashtra.  His knowledge of affairs of the state and of the nation was amazing.  A meeting with him was always an enriching experience.  Ravindranathji distinctly seemed to me like a modern-day sage.  At the personal level, he was a gem of a person, full of energy and zest for life.”

Professor P.K. Ravindranath is a familiar name both in English and regional press in India. Since last six decades he was silently continuing his work with passion and dedication. This veteran of Indian media has several accolades to his credit. To name a few they start from correspondent, sub-editor, film editor of Free Press Journal, freelance writer, bureau chief, political analyst, organizer, activist, columnist, writer and translator. He was Press Advisor to former Maharashtra Chief Minister Shard Pawar, Director of Nehru Centre, editor, consulting editor and teacher of journalism.

Professor P.K. Ravindranath was epitome of simplicity, dignity, experience, knowledge, authenticity and truth. It is difficult to find any other person in Indian media of his stature with wide experience of life. His persona is unique and he is really a role model of ethics and purity.

His journalistic career started in The Free Press Journalas a sub-editor and continued through The Times of India, the National Herald, the Mathrubhumi and other newspapers and periodicals in various positions.

Circumstances made him a leader, organizer and activist.  During his college days in Samuthiri College at Calicut (now Kozhikode), he took active part in students union activities and become the secretary of students union. Noted writer late N.P. Muhammad was the president of the students’ union. Later, during his short stint in Kuwait Oil Company he organized employees against the haughty attitude of the British and American bosses of the KOC.  They called a strike, and the entire operations of the mighty company came to a standstill for five days. These leadership and organization capacity helped him to hold the posts of Chairman of the Bombay Union of Journalists and the Treasurer of the Indian Federation of Working Journalists.

From 1978 to 1986, Ravindranath ran a very popular column in Mathrbhumi-“Maharashtra Kathu” (Maharashtra newsletter, which caught the attention of the entire political leadership of Kerala.

In 1984 he had written “Chandrashekhar: A Political Biography”. He also wrote “Sardar Patel in a New Perspective”. “A Slice of Life” and a coffee table book “Iyer Weddings”. “Sharad Pawar – The Making of Modern Maratha” is a biography of former Maharashtra Chief Minister and current agricultural minister in central ministry. Since 2000 when the Mumbai University introduced the BMM (Bachelor of Mass Media course), he was invited to conduct classes in various colleges. In the last decade has turned out over 400 journalists, who now adorn good positions in the print and electronic media. He has also published many books on journalism, which include “Indian Regional Journalism”, “Contemporary Issues”, “Press Laws and Ethics of Journalism”, “The Art of Editing”, “Broadcast Journalism”, “News Media Management”.  Further he published books like “A Citizen’s Manual on How to Survive Riots”, “National Police Commission – Its Relevance Today”, Sustainable Development and Future Papers”,  “Laws and Practices Related to Banking (With A.D. Salvi and K.D. Zakharias)”, and Master of News Room K. Shivaram – The Man and the Journalist”.

Prof. P.K. Ravindranath translated three novels from Malayalam into English. He has translated for Kendra Sahitya Akademi Keshavadev’s famous novel ‘Ayalkar’ as The Neighbours. He also translated Jnanpith Award winner M.T. Vasudevan Nair’s ‘Randaamoozham’ as The Second Turn, which was published by Macmillan. Another novel translated is ‘Arabi Ponnu’ as Arab Gold, written jointly by N.P. Muhammed and M.T. VasudevanNair published by Rupa.

Since the start of Kerala in Mumbai in 2010, Prof. P.K. Ravindranath was its consulting editor. The Publisher and Managing Editor of Kerala in Mumbai P.V. Vijay Kumar will shortly publish Prof. P.K. Ravindranath’s latest book “In the Labyrinths of Indian Journalism”.

As his trademark white shirt-white pants attire resembles the purity of his outer personality, his calm and quiet face with a serene smile wrapped with ‘I know it’ mark presents his cool temperament. Like the purity signature he carries with his clothing, his face reveals his inner beauty.

This unique persona will attain eternal glory in the annals of Indian literature, journalism, translation, editorship and social work and remembered for generations.

Maharashtra Governor K. Sankaranarayanan’s wreath placing by Governor’s PRO Mr. Umesh Kashikar on Tuesday. Next to him Kerala in Mumbai Managing Editor P.V. Vijaykumar. Also seen in the picture are noted drama actor and writer Viswanathan Palloor and Novelist Girijavallabhan waiting for their turn to pay tribute.

മോഹന്‍ദാസ്‌ കരംചന്ദ്‌ ഗാന്ധി എന്ന എന്റെ സഹപാഠി 

മലയാളഭൂമി ശശിധരന്‍നായര്‍

ഇന്ന് ഗാന്ധിജയന്തി.  ഇതുവരെ പറയാതിരുന്ന കാര്യം ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ പറയുകയാണ്‌.

ഏതെങ്കിലും ഒരു ഗാന്ധിജയന്തി ദിനത്തില്‍  ആ  വിവരം വെളിപ്പെടുത്തണമെന്ന് ഞാന്‍ നേരത്തേ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. അക്കാര്യം പറയാനായി പലവട്ടം പല ഘട്ടങ്ങളിലായി ഞാന്‍ മനസാ തയ്യാറെടുത്തെങ്കിലും സാധിച്ചില്ല.   ഇപ്പോള്‍ അത് പറയാതെ വയ്യെന്നായിരിക്കുന്നു. അതിനാല്‍  ആ സത്യം ഞാന്‍ ഇതിനാല്‍ തെര്യപ്പെടുത്തുന്നു.

മോഹന്‍ദാസ്‌ കരംചന്ദ്‌ ഗാന്ധി എന്റെ സഹപാഠിയാണ്.

മോഹന്‍ദാസ്‌ കരംചന്ദ്‌ ഗാന്ധി1869 ഒക്ടോബര്‍ 2 -നു ജനിച്ചു 1948 ജനുവരി 30 -നു  ദിവംഗതനായി. പിന്നെ എങ്ങിനെയാണ്    മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ ചരമത്തിനു ശേഷം ജനിച്ച ഞാന്‍  മോഹന്‍ദാസ്‌ കരംചന്ദ്‌ ഗാന്ധിയുടെ സഹപാഠിയാകുന്നതെന്ന മാന്യവായനക്കാരുടെ സംശയം ന്യായം. പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, സംശയത്തോടെഉടലെടുക്കാവുന്ന ആ ചോദ്യത്തില്‍  തികഞ്ഞ  യുക്തിയുണ്ട്.

എന്നാല്‍ ദൈവനാമത്തില്‍ ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് സത്യത്തില്‍  സത്യമായി ഗ്രഹിപ്പിക്കുന്നതു എന്തെന്നാല്‍ മോഹന്‍ദാസ്‌ കരംചന്ദ്‌ ഗാന്ധി എന്റെ സഹപാഠിയാണ്.

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവായനക്കാരേ, ഞാന്‍ നിങ്ങളെ കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ താലൂക്കിലെ പുല്ലൂറ്റ് എന്ന ഗ്രാമത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുകയാണ്. പുല്ലൂറ്റ് ലേബര്‍ സ്കൂളില്‍ പ്രൈമറി വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു ശേഷം മോഹന്‍ദാസും ഞാനും അപ്പര്‍ പ്രൈമറി വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്നായി  വടക്കുംപുറത്തെ സ്കൂള്‍ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന പുല്ലൂറ്റ് അപ്പര്‍ പ്രൈമറി സ്കൂളില്‍ പഠിക്കാനായി പോയി.

കോട്ടാലി വേലായുധന്ടെ മകന്‍ മോഹന്‍ദാസിനെ എനിക്ക് പ്രൈമറി ക്ലാസ്സ്‌ തൊട്ടേ അറിയാമായിരുന്നു.  പ്രൈമറി ക്ലാസ്സുകളില്‍ എന്നോടൊപ്പം ആയിരുന്നെങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ ഒരേ ക്ലാസ്സില്‍ പഠിച്ചിരുന്നോ എന്ന് ഓര്‍മ്മയില്ല. മോഹന്‍ദാസിന്ടെ  അനുജത്തി ലീല എന്റെ അനുജത്തി പദ്മിനിയുടെ സഹപാഠിയാണ്. പദ്മിനിക്ക് താഴെ എനിക്ക് രാജേശ്വരി എന്നൊരു അനുജത്തി കൂടെയുണ്ട്.  മോഹന്‍ദാസിന്ടെ  അനുജത്തി ലീലയുടെ താഴെയാണ് ചിത്തരഞ്ജന്‍.
രാജേശ്വരിയുടെ സഹപാഠിയാണ് ചിത്തരഞ്ജന്‍.. ചിത്തരന്ജന്  താഴെ മോഹന്‍ദാസിനു
മറ്റൊരു അനുജനോ അനുജത്തിയോ കൂടിയുണ്ട്. അവരുടെ പേരൊന്നും എനിക്കറിയില്ല.

അഞ്ചാംതരം  കഴിഞ്ഞു ആറാംതരത്തില്‍  ഞാനും മോഹന്‍ദാസും  ഒരേ ക്ലാസ്സിലായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സ്‌ ടീച്ചര്‍ വിമല എന്ന വേദവതിഅമ്മ.ടീച്ചറുടെ മകന്‍ രാമചന്ദ്രന്‍ ആ അവസരത്തില്‍ അഞ്ചാംതരത്തില്‍ ഞങ്ങളുടെ സ്കൂളിലായിരുന്നു.പഠിച്ചിരുന്നത് .

മഴയില്ലാത്തപ്പോഴെല്ലാം രാവിലെ  സ്കൂള്‍ ഗ്രൌണ്ടിലാണ്  അസംബ്ലി കൂടുന്നത്. അത്ര വലിയ ഗ്രൌണ്ട് ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും രണ്ടു സ്കൂള്‍ കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്കിടക്കുള്ള ആ ഗ്രൌണ്ട് അത്ര ചെറുതും ആയിരുന്നില്ല.ഹെഡ്മാസ്റ്റര്‍ മനയ്ക്കലെ നമ്പൂതിരി മാഷ്‌ എന്ന് ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ വിളിച്ചിരുന്ന മാമ്പറ്റ മനയ്ക്കല്‍ ശങ്കരന്‍നമ്പൂതിരിപ്പാട്. അസംബ്ലിയില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനയ്ക്ക് ശേഷം അദ്ദേഹം ക്ലാസ്സ്‌ ലീഡര്‍മാരുടെ സല്യൂട്ട് സ്വീകരിച്ചിരുന്നു. അഞ്ചില്‍ ഞാനായിരുന്നു ക്ലാസ്സ്‌ ലീഡര്‍.
ആറിലെത്തിയപ്പോള്‍ ആ സ്ഥാനം ഇടതുചെവി അല്പം മടങ്ങിയ  നല്ല കൈയക്ഷരമുള്ള
സുരേഷ്ബാബുവിനു ലഭിച്ചു. പ്രാര്‍ത്ഥനക്കും ക്ലാസ്സ്‌ ലീഡര്‍മാരുടെ സല്യുട്ടിനും ശേഷം വിദ്യാര്‍ത്ഥികളോട് എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടെങ്കില്‍ ഹെഡ്മാസ്റ്റര്‍ കുട്ടികളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യും. അതിനു ശേഷം പത്രപാരായണവും ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രധാന വാര്‍ത്തകളുടെ പ്രത്യേകം അടയാളപ്പെടുത്തി  കൊടുത്ത ഭാഗം സ്കൂള്‍ ലീഡര്‍ രണ്ടു മിനിറ്റില്‍ വായിക്കും. ക്രാഫ്റ്റ് എടുക്കുന്ന ഗോപു മാഷായിരിക്കും  മിക്ക ദിവസങ്ങളിലും പ്രധാന വാര്‍ത്തകള്‍ വര്‍ത്തമാനപത്രത്തില്‍ അടയാളപ്പെടുത്തി കൊടുക്കുക.

ആ സ്കൂളില്‍   അഞ്ച്, ആറ്, ഏഴ് എന്നീ ക്ലാസ്സുകളേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഓരോ ക്ലാസ്സിലും എ, ബി, സി, എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു ഡിവിഷനുകള്‍..  സ്കൂളില്‍ ആകെ ഒന്‍പതു ക്ലാസ്സുമുറികള്‍. മാത്രം.  ഞങ്ങള്‍ ആറാംതരത്തിലെ  ബി ഡിവിഷനിലായിരുന്നു. എന്റെ രജിസ്റ്റര്‍ നമ്പര്‍ 1231 .

എന്റെ ഇരിപ്പടം  ഫ്രന്റ്‌ ബെഞ്ചില്‍ തന്നെയായിരുന്നു. ആദ്യം ക്ലാസ്സ്‌ ലീഡര്‍ സുരേഷ്ബാബു. തൊട്ടടുത്ത്‌ ഞാന്‍..  എന്റെ ആ സ്ഥാനം  ക്ലാസ്സില്‍ ഞാന്‍  രണ്ടാമനാണെന്ന് അലിഖിതമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.    പിന്നെ കുട്ടന്‍, മോഹന്‍ദാസ്‌, ധര്‍മ്മന്‍.  ഫ്രന്റ്‌ ബെഞ്ചില്‍ ഇരുന്നിരുന്ന ഞങ്ങളെയെല്ലാം  പഠിക്കാന്‍ മിടുക്കരായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു.

ജൂണ്‍ ഒന്നിനാണ് സ്കൂള്‍ തുറന്നത്. ആദ്യത്തെ ചില ദിവസങ്ങളില്‍ ഹാജര്‍ എടുത്തിരുന്നില്ല. നാലാമത്തെ ദിവസം അസംബ്ലിക്ക് ശേഷം ക്ലാസിലെത്തിയ ഞങ്ങള്‍ 40 പേരുടെ ഹാജര്‍ വിമല ടീച്ചര്‍  ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരമാല ക്രമത്തില്‍ വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ആനന്ദന്‍, അശോകന്‍, ഭരതന്‍, ചന്ദ്രന്‍, ദിവാകരന്‍... ...  അങ്ങിനെ പേരിന്ടെ  ഊഴം ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരമാലയിലെ എം
എത്തി. അപ്പോള്‍ അതാ വിമല ടീച്ചര്‍ ഒരു പ്രത്യേക പേര് വിളിക്കുന്നു : മോഹന്‍ദാസ്‌ കരംചന്ദ്‌ ഗാന്ധി

കുട്ടന്ടെ അടുത്തിരുന്നിരുന്ന മോഹന്‍ദാസ്‌ " പ്രസെന്റ്‌ " ടീച്ചര്‍ എന്ന് എഴുനേറ്റു നിന്ന് പറഞ്ഞു. ക്ലാസ്സിലെ പല കുട്ടികളും അത് സാധാരണ ഹാജര്‍ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതിന്ടെ ഭാഗമായേ കണ്ടുള്ളൂ. എന്നാല്‍ ഞാന്‍ സാകൂതം മോഹന്‍ദാസിന്ടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.  എന്റെ ചുണ്ടില്‍ ചിരിയും മനസ്സില്‍ കൌതുകവും ഒപ്പം വിരിഞ്ഞു.

അപ്പോള്‍ കുട്ടന്ടെ അടുത്തിരിക്കുന്ന മോഹന്‍ദാസ്‌ ശരിക്കും മോഹന്‍ദാസ്‌ കരംചന്ദ്‌ ഗാന്ധിയാണ്. അതായത് സാക്ഷാല്‍ മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ പേരുകാരന്‍. മോഹന്‍ദാസ്‌ കരംചന്ദ്‌ ഗാന്ധിയെ സഹപാഠിയായി കിട്ടിയല്ലോ എന്ന് അത്ഭുതത്തോടെയും  സന്തോഷത്തോടെയും മനസ്സിലാക്കി  പരിസരം മറന്ന്‌  ഞാന്‍ കുറെ നേരം ഇരുന്നു.

സ്വാതന്ത്ര്യസമരകാലത്തെ  തലമുറയുടെ ദേശസ്നേഹവും  ദേശീയനേതാക്കളോടുള്ള ആദരവും വലുതായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ദേശസ്നേഹിയും ദേശിയനേതാക്കളോട് തികഞ്ഞ മതിപ്പും ഉണ്ടായിരുന്ന കോട്ടാലി വേലായുധന്‍ തന്ടെ മൂത്തമകന് മോഹന്‍ദാസ്‌ കരംചന്ദ്‌ ഗാന്ധി  എന്ന് പേരിട്ടത്. ഇന്ന് കാലം മാറി. ദേശസ്നേഹം ഇന്ത്യയും മറ്റു രാജ്യവുമായി ക്രിക്കറ്റ്‌ കളി നടക്കുമ്പോള്‍ കവിളിലോ നെറ്റിയിലോ വാരിപ്പൂശുന്ന നിറങ്ങളിലോ ത്രിവര്‍ണത്തൊപ്പി ധരിക്കുന്നതിലേക്കോ വഴിമാറിയിരിക്കുന്നു. വളരെ കുറച്ചു പേര്‍ക്ക് മാത്രമേ  മോഹന്‍ദാസ്‌ കരംചന്ദ്‌ ഗാന്ധി  എന്നു പേരുള്ള സഹപാഠിയെ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിക്കൂ എന്ന കാര്യം ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇപ്പോള്‍ സന്തോഷവും അഭിമാനവും തോന്നുന്നു.

കോട്ടോറാന്‍ പോക്കര്‍  എന്ന  വഴിവാണിഭക്കാരുടെ രക്ഷകന്‍  

മലയാളഭൂമി ശശിധരന്‍നായര്‍ 

ഈയടുത്ത കാലം വരെയും  മുംബൈയിലെ വഴിയോര കച്ചവടക്കാരില്‍ ഭൂരിപക്ഷവും മലയാളികളായിരുന്നു. എണ്ണം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും   വഴിവാണിഭക്കാരുടെ ഇടയില്‍ ഇന്നും മലയാളികള്‍ക്ക് നിര്‍ണായകമായ സ്ഥാനമുണ്ട്.   അക്ഷരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ വഴിവാണിഭക്കാരുടെ ദൈവദൂതനായിരുന്നു സെപ്റ്റംബര്‍ 28 -നു നിര്യാതനായ കോട്ടോറാന്‍ പോക്കര്‍.

ഉത്തരമലബാറില്‍ നിന്നുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം കുറഞ്ഞ സാധുക്കളും നിര്‍മലമനസ്കരും അദ്ധ്വാനികളും ആയ മുസ്ലീംസഹോദരുടെ കുത്തക തന്നെയായിരുന്നു ഒരുകാലത്ത്  വഴിയോരക്കച്ചവടം. അക്കാലത്ത് മുംബൈ മുന്‍സിപാലിറ്റി ഉദ്യോഗസ്ഥരും   മണ്ണിന്ടെ മക്കള്‍ വാദം   ഉന്നയിക്കുന്ന ശിവസേന തുടങ്ങിയ രാഷ്ട്രീയകഷികളുടെ മറവില്‍ വിലസുന്ന കുട്ടിനേതാക്കളും സില്‍ബന്ധികളും  വഴിയോരക്കച്ചവടക്കാരെ നിരന്തരം സമൃദ്ധമായി ചൂഷണം ചെയ്യുകയും കൊള്ളയടിക്കുകകയും ചെയ്തിരുന്നു. 

ആ കാലഘട്ടത്തിലാണ് നാട്ടില്‍ നിന്നെത്തി വഴിവാണിഭക്കാരനായി ജീവിതം തുടങ്ങിയ പോക്കര്‍ .അധികാരികളുടെയും കുട്ടിനേതാക്കളുടെയും ചൂഷണങ്ങളില്‍നിന്ന് വഴിവാണിഭക്കാരെ രക്ഷിക്കാനായി മാര്‍ഗങ്ങള്‍ ആരാഞ്ഞത്. വഴിവാണിഭക്കാരുടെ  ജീവിതത്തിന്ടെ അല്ലലും ആവലാതിയും നേര്‍ക്കാഴ്ചകളും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ പോക്കര്‍ വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ  അവര്‍ക്ക് ആശ്വാസവും അത്താണിയുമായി മാറി. 

മൂന്നരപതിറ്റാണ്ട് മുന്പ്  നന്നേ ചെറുപ്പത്തില്‍  ഫോര്‍ട്ടില്‍ വഴിവാണിഭക്കാരനായി ജീവിതം തുടങ്ങിയ  കോട്ടോറാന്‍ പോക്കര്‍ മറ്റു വഴിവാണിഭക്കാരുടെ പ്രയാസങ്ങളിലും ജീവിതസമസ്യകളിലും സജീവമായി ഇടപെട്ടുകൊണ്ടായിരുന്നു തുടക്കം.  അദ്ദേഹത്തിന്ടെ ആത്മാര്‍ത്ഥതയും  നിസ്വാര്‍ത്ഥസേവനതല്‍പരതയും ചുറുചുറുക്കും ഹൃദ്യമായി സംസാരിക്കാനുള്ള കഴിവും  സഹവഴിവാണിഭക്കാരുടെ   ആദരവും വിശ്വസ്തതയും നേടിയെടുത്തു.  അദ്ദേഹത്തിന്ടെ സുഹൃത്‌വലയം വിപുലമായി. , ഏതുസമയത്തും സമീപിക്കാവുന്ന  സുഹൃത്ത്‌ എന്ന നിലയിലും  എല്ലാവരുടേയും   സഹായി എന്ന നിലയിലും പോക്കര്‍ അറിയപ്പെട്ടു  തുടങ്ങി. അങ്ങിനെ അദ്ദേഹം  സുഹൃത്തുക്കളുടെ പോക്കറിക്കയും, പോക്കര്‍ സാഹിബും  ഒക്കെ ആയി മാറി. 

അധികം പഠിചിട്ടില്ലെങ്കിലും  സ്വപ്രയത്നം കൊണ്ട് ഇംഗ്ലീഷ്ഭാഷ അനര്‍ഗളമായി സംസാരിക്കാനും  തെറ്റില്ലാതെ കൈകാര്യം ചെയ്യാനും ഉള്ള പ്രാവിണ്യം ഇക്കാലത്ത്  കോട്ടോറാന്‍ പോക്കര്‍ നേടി. തന്മൂലം വഴിവാണിഭക്കാരുടെ എല്ലാ കാര്യത്തിലും ഇടപെടാനും അവരുടെ വക്താവായി മറ്റുള്ളവരോട് സംസാരിക്കാനും പോക്കര്‍ക്ക് അവസരങ്ങള്‍ വന്നു ചെര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ക്രമേണ അദ്ദേഹം വഴിവാണിഭക്കാരുടെ അനിഷേദ്ധ്യ നേതാവായി വളര്‍ന്നു.

വഴിവാണിഭക്കാരെ നിയന്ത്രിക്കാനും ഒഴിവാക്കാനുമായി ലക്ഷ്യമിട്ട്  പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന മുനിസിപ്പല്‍ കോര്‍പറേഷന്‍ കീഴിലുള്ള ആന്റി ഹാക്കെര്സ് വിഭാഗം വക വണ്ടികള്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും ചീറിപ്പാഞ്ഞു വന്നു വഴിവാണിഭക്കാരുടെ കടകള്‍ തട്ടിമറിച്ചു കയ്യില്‍ കിട്ടിയ വിലകൂടിയതും അല്ലാത്തതുമായ  സാധനങ്ങള്‍ വാരിവലിച്ചു വണ്ടിയിലിട്ടു കൊണ്ടുപോകുക എന്നത് നേരത്തെ പതിവ് പരിപാടിയായിരുന്നു.  ലൈസന്‍സ് ഉള്ളവരേയും ലൈസന്‍സ് ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞു അധികാരികള്‍ പീഡിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഈ അവസരത്തിലാണ് വഴിവാണിഭക്കാര്‍ക്ക് ഒരു സംഘടന എന്ന ആശയം കോട്ടോറാന്‍ പോക്കരിന്ടെ  മനസ്സില്‍ ഉദിക്കുന്നത്. അങ്ങിനെ അദ്ദേഹം സഹവഴിവാണിഭക്കാരേയും കൂട്ടി    ബോംബെ  ഹാക്കെര്സ് അസോസിയേഷന്‍   സ്ഥാപിച്ചു. ആരംഭം മുതല്‍  സെപ്റ്റംബര്‍ 28 -നു മരിക്കുന്നത് വരെ അദ്ദേഹം അതിന്ടെ സെക്രട്ടറിയായിരുന്നു. 

അസോസിയേഷന്‍ രൂപികരിച്ചതിനു ശേഷം വഴിവാണിഭത്തോട് സലാം പറഞ്ഞു മുഴുസമയ തൊഴിലാളി നേതാവായി മാറി. ഫോര്‍ട്ട്‌, ഫൌണ്ടന്‍, കൊളാബ, ഫാഷന്‍ സ്ട്രീറ്റ്,ചര്‍ച്ച്ഗേറ്റ്,  കല്‍ബാദേവി,അബ്ദുല്‍ റഹ്മാന്‍ സ്ട്രീറ്റ്,  ഗ്രാന്റ് റോഡ്‌, മുംബൈ സെന്‍ട്രല്‍, എന്നിവിടങ്ങളിലുള്ള 700 -ലേറെ വഴിവാണിഭക്കാര്‍  അംഗങ്ങളായ ശക്തമായ സംഘടനയാണ് ഇപ്പോള്‍ മുംബൈ  ഹാക്കെര്സ് അസോസിയേഷന്‍.

കോട്ടോറാന്‍ പോക്കര്‍  മുംബൈയിലെ  വഴിവാണിഭക്കാരുടെ അന്തസ്സും അഭിമാനവും ഉയര്‍ത്തിയ മനുഷ്യസ്നേഹിയായ തൊഴിലാളി നേതാവാണ്‌. .    ഉയര്‍ന്ന വിദ്യാഭ്യാസം നേടാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഭംഗിയായി  ഇംഗ്ലീഷ്  കൈകാര്യം ചെയ്യാനും പറഞ്ഞുകൊടുത്തു കത്തുകളും നിയമവശങ്ങള്‍  വിശദമായി അക്കമിട്ടു നിരത്തി നോട്ടുകളും  തയ്യാറാക്കാനും അദ്ദേഹത്തിനു വൈദഗ്ദ്ധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇക്കാര്യം ഞാന്‍ നേരില്‍ കണ്ടിട്ടുള്ളതാണ്.

കോട്ടോറാന്‍ പോക്കര്‍ എന്ന     വഴിവാണിഭത്തൊഴിലാളി  നേതാവിനെ എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി തന്നത് കെ.വി. ശിവദാസന്‍ എന്ന കെ.വി. എസ്. നെല്ലുവായി ആണ്. മലയാളഭൂമിക്ക് അദ്ദേഹം മുഖാന്തിരം ഒരു പരസ്യം കിട്ടുമെന്ന് സഹപത്രാധിപരായ കെ.വി.എസ്. നെല്ലുവായി അറിയിച്ചതു പ്രകാരമാണ് ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തെ നേരില്‍ പോയി കണ്ടത്. ഒരിക്കലേ ഞാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്ടെ  ഫോര്‍ടിലെ ന്യൂ  എക്സല്‍സിയര്‍ സിനിമയുടെ മുന്നിലുള്ള ഒറ്റമുറി ഓഫീസില്‍  പോയിട്ടുള്ളൂ.  സഹായം തേടി ചെല്ലുന്ന വ്യക്തി ആരായാലും, ആഗതന്‍ തന്ടെ  സഹായം തേടിയാണല്ലോ  വന്നിരിക്കുന്നത്  അപ്പോള്‍ തന്ടെ  ജോലിത്തിരക്ക് ഒഴിയുന്നതു വരെ അയാള്‍ കാത്തിരിക്കട്ടെ എന്ന് ചിന്തിച്ചു ചിലര്‍ സ്വയം വലിയവനായി ഭാവിക്കാറുണ്ട്. എന്നാല്‍ തിരക്കിന്നിടയിലും കോട്ടോറാന്‍ പോക്കര്‍ എന്നെ സ്വീകരിച്ചു. പിന്നെ ക്ഷമാപണത്തോടെ, സ്റ്റെനോഗ്രഫര്‍ക്ക്  പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നത്  മുഴുമിപ്പിച്ചിട്ട് നമുക്ക് സംസാരിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു.

ഏറിയാല്‍ മൂന്നോ നാലോ മിനിട്ട് എടുത്തു കാണും. പിനീട് അദ്ദേഹം എന്നെ അടുത്തു വിളിച്ചിരുത്തി സംസാരിച്ചു. വളരെ മാന്യവും സ്നേഹമസൃണവുമായ  പെരുമാറ്റം,   ഒറ്റ കാഴ്ചയില്‍ തന്നെ അദ്ദേഹത്തോടും അദ്ദേഹം ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തിയോടും എനിയ്ക്ക്  മതിപ്പ് തോന്നി. 

വഴിവാണിഭക്കാരുടെ എന്തു കാര്യത്തിനും അവര്‍ എപ്പോഴും സമീപിച്ചിരുന്നത് പോക്കറിനെയായിരുന്നു. അവരുടെ സുഖദു:ഖങ്ങളില്‍ അദ്ദേഹം പങ്കുകൊണ്ടു. അവര്‍ക്ക് സഹായഹസ്തം നീട്ടാന്‍, ആശ്വാസം പകരാന്‍, സാന്ത്വനിപ്പിക്കാന്‍  അദ്ദേഹം സദാ സന്നദ്ധനായിരുന്നു.   അവരില്‍ ഒരാളായ അദ്ദേഹം അതുകൊണ്ട് തന്നെ മറ്റു തൊഴിലാളി നേതാക്കളില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തനായിരുന്നു.

എവിടെ വഴിവാണിഭം ചെയ്യാം, എവിടെ വഴിവാണിഭം ചെയ്തുകൂടാ എന്നീ  കാര്യങ്ങളില്‍   മുംബൈ മുനിസിപ്പല്‍ കോര്‍പറേഷനെ കൊണ്ടു നിര്‍ണായകമായ തീരുമാനം എടുപ്പിക്കുന്നതിനും അതിനുള്ള അതിര്‍ത്തികള്‍ തിരിക്കുന്നതിനും  കോട്ടോറാന്‍ പോക്കര്‍ വഹിച്ച  പങ്ക്‌ വളരെ വലുതാണ്‌. /  വഴിവാണിഭക്കാരുടെ ജീവിതനിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്താനും അധികാരികളില്‍ നിന്ന് അവര്‍ക്കെതിരെയുള്ള  ചൂഷണങ്ങള്‍ തടയാനും  അവരുടെ  വ്യക്തിജീവിതങ്ങളെ തൊട്ടറിയാനും അവരില്‍ നിര്‍ണായക സ്വാധീനം ചെലുത്താനും  59 വയസ്സില്‍ സെപ്റ്റംബര്‍ 28 -നു നമ്മളെ വിട്ടു പോയ പാനൂര്‍ വള്ളങ്ങാട്ടു കോട്ടോറാന്‍ പോക്കര്‍ എന്ന സാധാരണക്കാരനായ അസാധാരണ വ്യക്തിത്വത്തിന്നുടമയായ മനുഷ്യസ്നേഹിക്കു കഴിഞ്ഞു. ജി.ആര്‍. ഖൈര്‍നാര്‍ മുംബൈ മുനിസിപ്പല്‍ ഡെപ്യൂടി കമ്മിഷണര്‍ ആയിരുന്നപ്പോള്‍ വഴിവാണിഭക്കര്‍ക്കെതിരെ അദ്ദേഹം ശക്തമായ നടപടികള്‍ എടുത്തപ്പോള്‍  വഴിവാണിഭക്കാരുടെ അവകാശസംരക്ഷണത്തിന്നായി  മുന്നണി പോരാളിയായി നിന്ന് കോട്ടോറാന്‍ പോക്കര്‍ ശക്തമായി പോരാടി.  വഴിവാണിഭക്കാരുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്ക് നേരെ  കേന്ദ്രസര്‍ക്കാരിനെക്കൊണ്ട് അനുകൂലമായ തീരുമാനമെടുക്കാനും ഗുണകരമായ നയസമീപനങ്ങള്‍ കൈക്കൊള്ളാനും വേണ്ടി  നിര്‍ണായകമായ സ്വാധീനം ചെലുത്താന്‍ മുംബൈ  ഹാക്കെര്സ് അസോസിയേഷനും സര്‍വജനസമ്മതനായ   അതിന്ടെ സെക്രട്ടറി കോട്ടോറാന്‍ പോക്കര്‍ക്കും കഴിഞ്ഞു. 

കുറെ നാള്‍ മുന്‍പ് പക്ഷാഘാതത്താല്‍   ഒരു വശം തളര്‍ന്ന അദ്ദേഹം  ചികിത്സയിലായിരുന്നു. ഒരാഴ്ച മുന്‍പാണ് നാട്ടിലേക്കു പോയത്. ഭാര്യ ഷമീമ. നാലു മക്കളുണ്ട്.  മകന്‍ ഷംനാസ് മുംബൈയിലാണ് . മറ്റു മക്കള്‍ ജബീര്‍, ജന്‍സീര്‍, റിഷാന. 

നിസ്തുലമായ തൊഴിലാളി പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ കൊണ്ടു വഴിവാണിഭക്കാരുടെയും മാധ്യമങ്ങളുടെയും അധികാരികളുടെയും പ്രശംസക്ക് പാത്രമായ കോട്ടോറാന്‍ പോക്കര്‍ തന്ടെ  കാല്‍പ്പാടുകള്‍ മുംബൈ മഹാനഗരിയുടെ ചരിത്രത്തില്‍ അടയാളപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണ്   കാലയവനികക്കുള്ളില്‍  മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

Is breath analyser is the single remedy to find out a person is under the influence of alcohol?

A drive launched in Kerala from 24^th February by the Railway Police Force and Kerala Police against people  under the influence of alcohol in trains and at railway platforms. Now the big question is whether the law will be implemented without abuse or not.

It was reported that the Railway Police Force in Kerala and Kerala Police were fully geared to hunt down those under the influence of alcohol and travelling in trains. People coming to railway platforms would also be screened, a police official said.

An official from Railway Police Force said: 'We are now equipped with breath analysers and if anyone is found under the influence of alcohol, he could get a six month jail term,' reported IANS.

What the Indian Railways Act Part II, Section 145 describes?

145. Drunkenness or nuisance:  If any person in any railway carriage or upon any part of a railway

(a)                is in a state of intoxication

(b)               commits any nuisance or act of indecency or uses abusive or obscene language; or

(c)                wilfully or without excuse interferes with any amenity provided by the railway administration so as to affect the comfortable travel of any passenger, he may be removed from the railway by any railway servant and shall, in addition to the forfeiture of his pass or ticket, be punishable with imprisonment which may extend to six months and with a fine which may extend to five hundred rupees;

provided that in the absence of special and adequate reasons to the contrary to be mentioned in the judgment of the court, such punishment shall not be less than

(a)                a fine of one hundred rupees in the case of conviction for the first offence; and

(b)               imprisonment of one month and a fine of two hundred and fifty rupees, in the case of conviction for second or subsequent offence.

Ironically Kerala stands first in per capita consumption of liquor at 8.3 litres. Over the years, the age at which youngsters begin to consume liquor has come down in Kerala. In 1986 the age was 19, by 1990 it had dropped to 17, and by 1994 the age was 14.

It’s a common belief amongst the people of Kerala that quite a few railway employees and police personnel in Kerala consume alcohol heavily barring the technicality of on duty or off duty.

In my opinion, the new sensation of the so called implementation of the railway act exclusively in Kerala state will face its own failures and abuses. The law and officials are for maintaining law and order and keeping the system in place for the sake of people. It is not for settling personal scores, dealing with petty egos or establishing the supremacy of officials. There is an inevitable unseen danger prevails of generating employees’ militancy from the associations of railway police, Kerala police and railway personnel and clashes between general public, political parties and other stake holders.